पायवाट

"पायवाट"

ती तिच्या खिडकीतून रोज पाहायची —

तो यायचा. संकोचलेला. गडबडलेला.

वेशी ओलांडताना नजर चोरायचा.

ती हसत त्याला आत घेत असे.

"आज उशीर?"

तो गप्प.

वाटेतल्या शेवटच्या वळणावर तो नेहमी थांबायचा.

लग्नाची अंगठी काढून खिशात ठेवायचा.

ती नेहमी पाहायची…

पण विचारायची नाही.

एकदा ती म्हणाली,

"तुझ्या बायकोला त्रास होत नसेल?"

तो म्हणाला,

"ती खूप चांगली आहे…

फक्त… समजून घेत नाही."

ती हसली.

"मी वाईट आहे… पण समजून घेते."

तिचे ओठ त्याच्या कपाळावर टेकले.

सगळं शांत झालं.

एक रात्री तो रडत आला.

"ती मला सोडून गेली," तो कुजबुजला.

ती काही बोलली नाही.

त्याचा हात धरला. डोळे पुसले.

तो म्हणाला,

"माझा संसार संपला."

ती म्हणाली,

"माझा सुरू झाला."